Σας αρέσουν τα παραμύθια ακόμα;

Ο πρίγκιπας βάτραχος/ των αδελφών ΓΚΡΙΜ
October 21, 2012
Die Before You Die – The Art of Let Go Through Life and Death” “Πέθανε πριν πεθάνεις- Η τέχνη του να παραδίδεσαι στη ζωή και στο θάνατο”
November 5, 2012

Σας αρέσουν τα παραμύθια ακόμα;

Σας αρέσουν τα παραμύθια ακόμα;

Σήμερα δημοσιεύω ένα παραμύθι πολύ παλιό. Και αφορμή είναι ο βάτραχος της φωτογραφίας ο οποίος ήταν στον κήπο μας και παραλίγο το χλοοκοπτικό μηχάνημα,  να τον τραυματίσει θανάσιμα. Ευτυχώς δέχθηκε τις φροντίδες μας και όχι φιλί που θα τον μεταμόρφωνε ίσως σε έναν πρίγκιπα σαν του παραμυθιού , που θα με έπαιρνε αμέσως σε χώρα παράξενη , φανταστική και μακρινή …και φυσικά θα εξαφανιζόμουνα μυστηριωδώς για όσους δεν ξέρουν! Πάντα ακόμα και σήμερα μου αρέσουν τα παραμύθια. Γιατί το παραμύθι είναι ένας κόσμος απέραντος, όπου όλα είναι δυνατά, όλα χωράνε κι όλα είναι ευπρόσδεκτα. Ένας κόσμος όπου τίποτα δεν αποκλείεται, τίποτα δεν είναι απ έξω. Καλεί τον αναγνώστη να κοιτάξει πέρα μακριά, να δει πράγματα καινούργια και παλιά, να φτάσει στα πέρατα της απεραντοσύνης. Τον πείθει ότι μπορεί, φτάνει να θέλει. Και το κυριότερο : ότι υπάρχει άφθονος χρόνος στη διάθεση του! Στο παραμύθι όλος ο χρόνος είναι δικός μας, ο χρόνος δεν περνάει καν. Οι ήρωες του παραμυθιού, φτωχοί και πλούσιοι, βασιλοπούλες και ραφτάδες, πρίγκιπες και ψαράδες, ποτέ δεν γερνούν. Κι οι γέροι βασιλιάδες δεν πεθαίνουν, παρά μονάχα για να αφήσουν το θρόνο στα παιδιά τους. Αυτός ο απέραντος κόσμος που ζει στον ακίνητο, ανύπαρκτο χρόνο τον. αποκτά σήμερα μια ξεχωριστή σαγήνη για μας, που ζούμε σ΄ έναν κόσμο όλο και πιο μικρό, όλο και πιο στενάχωρο, μ έναν χρόνο που κυλάει αγωνιζόμενος να προσπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό. Ας μη (φανταστούμε, ωστόσο, πως ο χρόνος δεν παίζει κανένα ρόλο στο παραμύθι οι διορίες, που σχεδόν πάντα εξαντλούνται, είναι κοινός τόπος στα παραμύθια, στοιχείο αναπόσπαστο της δράσης τους : τα εφτά χρόνια που πρέπει να περάσουν, περνάνε σε δυο-τρεις αράδες, που περιγράφουν αόριστα τις δυσκολίες και τα βάσανα του ήρωα και το τέλος τους σημαίνει στην ουσία την αρχή της αληθινής ζωής τον ήρωα ή της ηρωίδας. Το παραμύθι συνδυάζει « άσκοπα » το φυσικό με το υπερφυσικό, το κοντινό με το μακρινό, το κατανοητό με το ακατανόητο. Ο ανθρώπινος κόσμος κι ο κόσμος των ξωτικών, των νάνων και των μάγων δεν είναι ξεχωριστοί και μακρινοί ο ένας απ τον άλλον. Είναι δίπλα, κοντά, είναι μαζί και μια αδιάκοπη επικοινωνία τους φέρνει σε επαφή . Και ο ήρωας του παραμυθιού δεν απορεί, δεν τρομάζει και δεν συγκινείται, όταν συναντάει νεράιδες και μάγισσες και ζώα που μιλάνε μ’ ανθρώπινη φωνή. Γιατί ο ήρωας του παραμυθιού δεν έχει καιρό να απορήσει ή να φοβηθεί. Είναι ένας ήρωας που δρα, που έχει δρόμο μπροστά του να διανύσει. Ακριβώς όπως και όλοι εμείς σε αυτήν την ζωή.
Έχουμε εμπόδια να ξεπεράσουμε, έχουμε  δυσκολίες ν’ αντιμετωπίσουμε. Με αυτούς τους ήρωες το παραμύθι μάς γοητεύει , με τους μικρούς σωματικά αλλά και θαρραλέους, που ξεκινάνε χωρίς να ξέρουν το που θα τους βγάλει η άκρη, με αυτούς που αφήνονται να παρασυρθούν από την περιπέτεια  κι όπου τους βγάλει…
Ότι καλούμεθα και εμείς στην Νέα εποχή αυτή την στιγμή να κάνουμε! Με απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στις δυνάμεις μας.
Μόνο που σήμερα η κριτική που θα δεχτούμε από τους γύρω μας είναι τεράστια και εμείς την έχουμε κάνει τρόπο ύπαρξης. Ρωτάμε δε και την γνώμη των άλλων συνεχώς για να προχωρήσουμε  παρακάτω , χωρίς να εμπιστευόμαστε την διαίσθησή μας καθόλου.
Και οι ήρωες τον δεν είναι μόνο οι καλοί κι οι νικητές. Το παραμύθι έχει να μας δείξει κι αρκετούς χαρακτήρες που δεν είναι καν στην σφαίρα των δυνατών.
Στο παραμύθι όλοι χωράνε. Το παραμύθι δεν δικαιολογεί, δεν εξηγεί, δεν νοιάζεται για το πώς και το γιατί. Το παραμύθι μονάχα λέει, αφηγείται, πλέκει την ιστορία του  και μοιάζει σε αυτό με την ίδια τη ζωή.  Δεν απαιτεί πίστη.  Και ούτε ιδιαίτερα μαθήματα αυτογνωσίας για να το διαβάσει κάποιος. Κι έτσι κερδίζει αβίαστα, χωρίς προσπάθεια καμιά, την εμπιστοσύνη. Δεν ρωτάει ποτέ ποιος, πότε, και για πού. Τέτοιου είδους απαντήσεις δεν βρίσκονται μέσα στα παραμύθια. Και πολλές φορές ακόμα και ο συγγραφέας είναι άγνωστος. Και αυτή είναι η μαγεία!
ΝΑΜΑΣΤΕ
ΖΗΖΗ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *